Posted by on 19 kwietnia 2018

Obie grupy uczestników, którzy zmienili leczenie, osiągnęli poprawę w DAS28 z alternatywną terapią do 48 tygodnia (P <0,001 dla obu porównań) (Figura 1B). Odpowiedzi ACR i DAS28
Tabela 2. Tabela 2. Zmiana od wartości wyjściowych w pomiarach wyników. Nie było znaczących różnic między dwiema grupami w odpowiedziach ACR 20 i ACR 50 w 24 lub 48 tygodniu (Tabela 2, i Fig. Większy odsetek uczestników grupy etanercept-metotreksat miał odpowiedź ACR 70 w 24 tygodniu, ale różnica nie została utrzymana po 48 tygodniach. Odpowiedzi DAS28 faworyzowały terapię etanercept-metotreksat po 24 tygodniach, ale nie różniły się istotnie od tych w grupie potrójnej terapii po 48 tygodniach.
Wyniki radiograficzne
Nie było istotnej różnicy między obiema grupami w postępie radiologicznym w ciągu 48 tygodni (Tabela 2). Uczestnicy grupy z potrójną terapią wykazywali średnią progresję 0,54 jednostek ostrego wyniku, a uczestnicy grupy otrzymującej metanadecynat mieli średnią progresję 0,29 jednostek ostrego wyniku (P = 0,43). Postęp radiologiczny oceniany na podstawie skumulowanego prawdopodobieństwa nie był możliwy do odróżnienia między obiema grupami (ryc. S4 w dodatkowym dodatku).
Wyniki funkcjonalne
Oba schematy doprowadziły do istotnej klinicznie poprawy funkcji fizycznej (Tabela 2). Wszyscy uczestnicy, niezależnie od tego, czy kontynuowali początkową terapię, czy też przełączyli się na 24 tygodnie, odnotowali znaczną poprawę wyniku w kwestionariuszu oceny stanu zdrowia po zakończeniu badania (tabela S3A w dodatkowym dodatku).
Zdarzenia niepożądane i odstawienie leków
Tabela 3. Tabela 3. Najczęściej zgłaszane zdarzenia niepożądane. Tabela 3 przedstawia zdarzenia niepożądane i ciężkie zdarzenia niepożądane zgłoszone w okresie interwencji oraz przez 4 tygodnie po zakończeniu interwencji w ślepej próbie. Wyniki są przedstawiane zgodnie z terapią, którą uczestnik otrzymywał w momencie zdarzenia. Po uwzględnieniu zmiany, 222 uczestników zostało poddanych terapii potrójnej, a 219 – terapii metotreksatem. Częstości zdarzeń niepożądanych były podobne w obu grupach (Tabela Zaburzenia żołądkowo-jelitowe występowały częściej z potrójną terapią, podczas gdy infekcje oraz choroby skórne i podskórne występowały częściej podczas leczenia etanercept-metotreksat. W sumie 17 uczestników przerwało interwencję z powodu zdarzenia niepożądanego. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe stanowiły 7 z 12 przerwania w grupie potrójnej terapii, podczas gdy infekcje stanowiły 4 z 5 przerwania w grupie etanercept-metotreksat.
Chociaż ogólna częstość poważnych zdarzeń niepożądanych była podobna w obu grupach, wystąpiła większa liczba poważnych zakażeń terapią etanercept-metotreksat
[więcej w: stomatolog płock, stomatolog, program stomatologiczny ]

Powiązane tematy z artykułem: program stomatologiczny stomatolog stomatolog płock

Posted by on 19 kwietnia 2018

Obie grupy uczestników, którzy zmienili leczenie, osiągnęli poprawę w DAS28 z alternatywną terapią do 48 tygodnia (P <0,001 dla obu porównań) (Figura 1B). Odpowiedzi ACR i DAS28
Tabela 2. Tabela 2. Zmiana od wartości wyjściowych w pomiarach wyników. Nie było znaczących różnic między dwiema grupami w odpowiedziach ACR 20 i ACR 50 w 24 lub 48 tygodniu (Tabela 2, i Fig. Większy odsetek uczestników grupy etanercept-metotreksat miał odpowiedź ACR 70 w 24 tygodniu, ale różnica nie została utrzymana po 48 tygodniach. Odpowiedzi DAS28 faworyzowały terapię etanercept-metotreksat po 24 tygodniach, ale nie różniły się istotnie od tych w grupie potrójnej terapii po 48 tygodniach.
Wyniki radiograficzne
Nie było istotnej różnicy między obiema grupami w postępie radiologicznym w ciągu 48 tygodni (Tabela 2). Uczestnicy grupy z potrójną terapią wykazywali średnią progresję 0,54 jednostek ostrego wyniku, a uczestnicy grupy otrzymującej metanadecynat mieli średnią progresję 0,29 jednostek ostrego wyniku (P = 0,43). Postęp radiologiczny oceniany na podstawie skumulowanego prawdopodobieństwa nie był możliwy do odróżnienia między obiema grupami (ryc. S4 w dodatkowym dodatku).
Wyniki funkcjonalne
Oba schematy doprowadziły do istotnej klinicznie poprawy funkcji fizycznej (Tabela 2). Wszyscy uczestnicy, niezależnie od tego, czy kontynuowali początkową terapię, czy też przełączyli się na 24 tygodnie, odnotowali znaczną poprawę wyniku w kwestionariuszu oceny stanu zdrowia po zakończeniu badania (tabela S3A w dodatkowym dodatku).
Zdarzenia niepożądane i odstawienie leków
Tabela 3. Tabela 3. Najczęściej zgłaszane zdarzenia niepożądane. Tabela 3 przedstawia zdarzenia niepożądane i ciężkie zdarzenia niepożądane zgłoszone w okresie interwencji oraz przez 4 tygodnie po zakończeniu interwencji w ślepej próbie. Wyniki są przedstawiane zgodnie z terapią, którą uczestnik otrzymywał w momencie zdarzenia. Po uwzględnieniu zmiany, 222 uczestników zostało poddanych terapii potrójnej, a 219 – terapii metotreksatem. Częstości zdarzeń niepożądanych były podobne w obu grupach (Tabela Zaburzenia żołądkowo-jelitowe występowały częściej z potrójną terapią, podczas gdy infekcje oraz choroby skórne i podskórne występowały częściej podczas leczenia etanercept-metotreksat. W sumie 17 uczestników przerwało interwencję z powodu zdarzenia niepożądanego. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe stanowiły 7 z 12 przerwania w grupie potrójnej terapii, podczas gdy infekcje stanowiły 4 z 5 przerwania w grupie etanercept-metotreksat.
Chociaż ogólna częstość poważnych zdarzeń niepożądanych była podobna w obu grupach, wystąpiła większa liczba poważnych zakażeń terapią etanercept-metotreksat
[więcej w: stomatolog płock, stomatolog, program stomatologiczny ]

Powiązane tematy z artykułem: program stomatologiczny stomatolog stomatolog płock