Posted by on 19 kwietnia 2018

Nie stwierdzono istotnej różnicy w wpływie leczenia na spadek oszacowanego GFR (P = 0,17). Podczas dostosowywania dawki losartanu stosunek mediany albuminy do kreatyniny spadł z 959 do 807 (P = 0,001). Nastąpił dalszy spadek z randomizacji do roku, z większym spadkiem w grupie terapii skojarzonej (z 786 do 517) niż w grupie monoterapii (z 829 do 701) (P <0,001) (ryc. S5 w Dodatku Dodatek). Zdarzenia niepożądane i bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki bezpieczeństwa. Poważne działania niepożądane wystąpiły u większej liczby pacjentów w grupie leczenia skojarzonego niż w monoterapii (Tabela 3 i Tabela S1 w Dodatku uzupełniającym). Częstość poważnych zdarzeń niepożądanych wynosiła 98 zdarzeń na 100 osobolat w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 82 zdarzeniami na 100 osobolat w grupie monoterapii. Odsetek poważnych zdarzeń niepożądanych przypisanych badanym środkom przez badaczy w terenie był wyższy w grupie leczonej skojarzonej niż w monoterapii.
Ryc. 2. Wykres Kaplana-Meiera z kumulatywnymi prawdopodobieństwami ostrego uszkodzenia nerek i hiperkaliemii. Ostre uszkodzenie nerek zdefiniowano jako ostre uszkodzenie nerek wymagające hospitalizacji lub występujące podczas hospitalizacji. Hiperkaliemię definiowano jako poziom potasu przekraczający 6,0 mmol na litr lub wymagający wizyty w izbie przyjęć, hospitalizacji lub dializie. Wartości P obliczono za pomocą stratyfikowanego testu logarytmicznego.
Ostre uszkodzenie nerek było główną przyczyną częstszych poważnych zdarzeń niepożądanych w grupie leczenia skojarzonego z 190 ostrymi uszkodzeniami nerek u 130 pacjentów w grupie leczenia skojarzonego (12,2 zdarzenia na 100 osobolat) w porównaniu z 105 ostre urazy nerek u 80 pacjentów w monoterapii (6,7 zdarzenia na 100 osobolat). Figura 2A pokazuje skumulowane prawdopodobieństwo ostrego uszkodzenia nerek podczas badania. Współczynnik ryzyka w przypadku leczenia skojarzonego wynosił 1,7 (przedział ufności 95% [CI], 1,3 do 2,2; P <0,001).
Częstość występowania hiperkaliemii w grupie z terapią skojarzoną była ponad dwukrotnie częstsza w grupie otrzymującej monoterapię (Tabela 3 i Figura 2B). Po randomizacji nastąpiło 139 zdarzeń u 104 pacjentów (98 zdarzeń w grupie terapii skojarzonej [6,3 zdarzeń na 100 osobolat] oraz 41 zdarzeń w grupie z monoterapią [2,6 zdarzenia na 100 osobolat]). Współczynnik ryzyka dla hiperkaliemii w terapii skojarzonej wynosił 2,8 (95% CI, 1,8 do 4,3, P <0,001). Średnie poziomy potasu w zaplanowanych wizytach kontrolnych w czasie pokazano na ryc. S6 w Dodatku uzupełniającym.
Dyskusja
Stwierdziliśmy, że terapia skojarzona z ARB i inhibitorem ACE w porównaniu z monoterapią wiązała się ze zwiększonym ryzykiem poważnych zdarzeń niepożądanych – ostrym uszkodzeniem nerek i hiperkaliemią
[hasła pokrewne: stomatologia katowice, gabinet stomatologiczny zielona góra, gabinety stomatologiczne ]

Powiązane tematy z artykułem: gabinet stomatologiczny zielona góra gabinety stomatologiczne stomatologia katowice

Posted by on 19 kwietnia 2018

Nie stwierdzono istotnej różnicy w wpływie leczenia na spadek oszacowanego GFR (P = 0,17). Podczas dostosowywania dawki losartanu stosunek mediany albuminy do kreatyniny spadł z 959 do 807 (P = 0,001). Nastąpił dalszy spadek z randomizacji do roku, z większym spadkiem w grupie terapii skojarzonej (z 786 do 517) niż w grupie monoterapii (z 829 do 701) (P <0,001) (ryc. S5 w Dodatku Dodatek). Zdarzenia niepożądane i bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki bezpieczeństwa. Poważne działania niepożądane wystąpiły u większej liczby pacjentów w grupie leczenia skojarzonego niż w monoterapii (Tabela 3 i Tabela S1 w Dodatku uzupełniającym). Częstość poważnych zdarzeń niepożądanych wynosiła 98 zdarzeń na 100 osobolat w grupie leczenia skojarzonego w porównaniu z 82 zdarzeniami na 100 osobolat w grupie monoterapii. Odsetek poważnych zdarzeń niepożądanych przypisanych badanym środkom przez badaczy w terenie był wyższy w grupie leczonej skojarzonej niż w monoterapii.
Ryc. 2. Wykres Kaplana-Meiera z kumulatywnymi prawdopodobieństwami ostrego uszkodzenia nerek i hiperkaliemii. Ostre uszkodzenie nerek zdefiniowano jako ostre uszkodzenie nerek wymagające hospitalizacji lub występujące podczas hospitalizacji. Hiperkaliemię definiowano jako poziom potasu przekraczający 6,0 mmol na litr lub wymagający wizyty w izbie przyjęć, hospitalizacji lub dializie. Wartości P obliczono za pomocą stratyfikowanego testu logarytmicznego.
Ostre uszkodzenie nerek było główną przyczyną częstszych poważnych zdarzeń niepożądanych w grupie leczenia skojarzonego z 190 ostrymi uszkodzeniami nerek u 130 pacjentów w grupie leczenia skojarzonego (12,2 zdarzenia na 100 osobolat) w porównaniu z 105 ostre urazy nerek u 80 pacjentów w monoterapii (6,7 zdarzenia na 100 osobolat). Figura 2A pokazuje skumulowane prawdopodobieństwo ostrego uszkodzenia nerek podczas badania. Współczynnik ryzyka w przypadku leczenia skojarzonego wynosił 1,7 (przedział ufności 95% [CI], 1,3 do 2,2; P <0,001).
Częstość występowania hiperkaliemii w grupie z terapią skojarzoną była ponad dwukrotnie częstsza w grupie otrzymującej monoterapię (Tabela 3 i Figura 2B). Po randomizacji nastąpiło 139 zdarzeń u 104 pacjentów (98 zdarzeń w grupie terapii skojarzonej [6,3 zdarzeń na 100 osobolat] oraz 41 zdarzeń w grupie z monoterapią [2,6 zdarzenia na 100 osobolat]). Współczynnik ryzyka dla hiperkaliemii w terapii skojarzonej wynosił 2,8 (95% CI, 1,8 do 4,3, P <0,001). Średnie poziomy potasu w zaplanowanych wizytach kontrolnych w czasie pokazano na ryc. S6 w Dodatku uzupełniającym.
Dyskusja
Stwierdziliśmy, że terapia skojarzona z ARB i inhibitorem ACE w porównaniu z monoterapią wiązała się ze zwiększonym ryzykiem poważnych zdarzeń niepożądanych – ostrym uszkodzeniem nerek i hiperkaliemią
[hasła pokrewne: stomatologia katowice, gabinet stomatologiczny zielona góra, gabinety stomatologiczne ]

Powiązane tematy z artykułem: gabinet stomatologiczny zielona góra gabinety stomatologiczne stomatologia katowice