Posted by on 16 czerwca 2018

POCHODZENIE NIEPOKOJU. Obserwacje i doświadczenia przeprowadzone przez wielkiego psychiatrę i nauczyciela, Hanyego Stack Sullivana, doprowadziły go do wniosku, że pierwsze zetknięcie się z niepokojem następuje we wczesnym dzieciństwie, kiedy dzieci odczuwają niezadowolenie lub zakłócenie tonu uczuciowego u swoich rodziców, zwłaszcza zaś u swoich matek Sullivan zauważył, że dzieci takie stają się niespokojne, rozdrażnione lub mają kłopoty z odżywianiem, kiedy matki ich są zmartwione lub zawiedzione i to nawet w tych wypadkach, w których przyczyną zmartwienia są wydarzenia nie mające z dzieckiem nic wspólnego. Według Sullivana więź między matkami i małymi dziećmi jest tak silna, że wszelkie negatywne uczucia mogą spowodować u dziecka zachwianie się poczucia bezpieczeństwa i zagrożenie potrzeby miłości i pewności, że miłość matczyną posiada. To poczucie zagrożenia i osamotnienia Sullivan określa terminem niepokój. W miarę jak od lat niemowlęcych przechodzimy do lat dzieciństwa niepokój w dalszym ciągu odgrywa w naszym życiu ważną rolę. Pojawia się, ilekroć inni ludzie krytykują nas, odnoszą się do nas lekceważąco lub nas ganią – a więc kiedy jesteśmy odrzucani. Niepokój jest tym większy, im ważniejsza dla nas jest osoba odrzucającego i im większy posiada autorytet. Niepokój jest uczuciem tak przykrym, tak dręczącym, że zdobędziemy się na niejedno i układać będziemy starannie obmyślone plany, byle tylko uniknąć zachowania się, które mogłoby go wywołać. A oto co pisze o niepokoju Camilla M. Anderson, która pojmuje osobowość bardzo podobnie jak Sullivan. [podobne: stomatologia katowice, tworzenie stron internetowych Kościerzyna, magnesy ferrytowe ]

Powiązane tematy z artykułem: magnesy ferrytowe stomatologia katowice tworzenie stron internetowych Kościerzyna

Posted by on 16 czerwca 2018

POCHODZENIE NIEPOKOJU. Obserwacje i doświadczenia przeprowadzone przez wielkiego psychiatrę i nauczyciela, Hanyego Stack Sullivana, doprowadziły go do wniosku, że pierwsze zetknięcie się z niepokojem następuje we wczesnym dzieciństwie, kiedy dzieci odczuwają niezadowolenie lub zakłócenie tonu uczuciowego u swoich rodziców, zwłaszcza zaś u swoich matek Sullivan zauważył, że dzieci takie stają się niespokojne, rozdrażnione lub mają kłopoty z odżywianiem, kiedy matki ich są zmartwione lub zawiedzione i to nawet w tych wypadkach, w których przyczyną zmartwienia są wydarzenia nie mające z dzieckiem nic wspólnego. Według Sullivana więź między matkami i małymi dziećmi jest tak silna, że wszelkie negatywne uczucia mogą spowodować u dziecka zachwianie się poczucia bezpieczeństwa i zagrożenie potrzeby miłości i pewności, że miłość matczyną posiada. To poczucie zagrożenia i osamotnienia Sullivan określa terminem niepokój. W miarę jak od lat niemowlęcych przechodzimy do lat dzieciństwa niepokój w dalszym ciągu odgrywa w naszym życiu ważną rolę. Pojawia się, ilekroć inni ludzie krytykują nas, odnoszą się do nas lekceważąco lub nas ganią – a więc kiedy jesteśmy odrzucani. Niepokój jest tym większy, im ważniejsza dla nas jest osoba odrzucającego i im większy posiada autorytet. Niepokój jest uczuciem tak przykrym, tak dręczącym, że zdobędziemy się na niejedno i układać będziemy starannie obmyślone plany, byle tylko uniknąć zachowania się, które mogłoby go wywołać. A oto co pisze o niepokoju Camilla M. Anderson, która pojmuje osobowość bardzo podobnie jak Sullivan. [podobne: stomatologia katowice, tworzenie stron internetowych Kościerzyna, magnesy ferrytowe ]

Powiązane tematy z artykułem: magnesy ferrytowe stomatologia katowice tworzenie stron internetowych Kościerzyna