Posted by on 4 grudnia 2018

Ludzie z zespołem Gilberta mają łagodną, przewlekłą, nieskoniugowaną hiperbilirubinemię, przy braku choroby wątroby lub jawnej hemolizie.1,2 Chociaż zespół jest dziedziczny, wiele osób nie ma wyraźnej historii rodzinnej.3 Zaproponowano autosomalny tryb dziedziczenia, 4 i ostatnio, sugerowano recesywny model dziedziczenia.5 Na podstawie stężenia bilirubiny w surowicy, szacuje się, że 3 do 10 procent ogólnej populacji ma zespół Gilberta. 6-8 Stężenie bilirubiny w surowicy zmienia się u osób z zespołem Gilberta i często mieszczą się w akceptowanych normalnych granicach, sprawiając, że nie jest jasne, czy osoby te stanowią odrębną subpopulację6, czy też ich wartości bilirubiny stanowią górną granicę normalnej krzywej rozkładu. 7, 7 Zespół Gilberta uważa się za nieszkodliwy u dorosłych, chociaż przypadkowe stwierdzenie hiperbilirubinemii może zwiększają ryzyko chorób wątroby i czasami powodują niepotrzebne badania. Nie wiadomo, czy zespół ten odgrywa rolę w wyolbrzymionej żółtaczce noworodków. Aktywność wątrobowa glukuronidacji, niezbędna do skutecznego wydalania bilirubiny z żółcią, wynosi około 30% prawidłowej wartości u pacjentów z zespołem Gilberta. 9.10 Zmniejszone stężenie glukuronidacji powoduje zwiększenie stężenia monoglukuronidu bilirubiny w żółci.11 W wątrobie ludzkiej glukuronidacja bilirubiny jest mediowany przez jedną swoistą izoformę bilirubiny mikrosomalnej, UDP-glukuronosylotransferazę (bilirubina / difosfogurczan glukozydonu). Z dwóch zgłoszonych izoform 12,13 tylko bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy w znacznym stopniu przyczynia się do glukuronidacji bilirubiny.
Uszkodzenia genetyczne powodujące brak enzymatycznej glukuronidacji bilirubiny powodują zespół Criglera-Najjara typu I, 2,15-21, podczas gdy mutacje powodujące poważny niedobór enzymu powodują zespół Criglera-Najjara typu II.22-24 Ponieważ łagodna hiperbilirubinemia występuje często wśród krewni pacjentów z zespołem Criglera-Najjara, niektórzy postulowali, że zespół Gilberta reprezentuje heterozygotyczną postać zespołu Crigler-Najjara.25,26 Jednak wielu nosicieli zespołu Crigler-Najjar nie ma hiperbilirubinemii, 22 i częstość występowania zespołu Gilberta znacznie wyższe niż oczekiwano na podstawie liczby heterozygotycznych nosicieli zespołu Crigler-Najjara, która wynosi na milion urodzeń.
Zbadaliśmy podstawy genetyczne zredukowanej glukuronidacji bilirubiny wątrobowej u osób z zespołem Gilberta i odkryliśmy, że wariant wariantu TATAA (który zawiera dwa dodatkowe nukleotydy, TA) w górnym regionie promotora genu bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy jest związany z zespołem . Element TATAA jest miejscem wiązania dla czynnika transkrypcyjnego IID, który jest ważny w inicjacji transkrypcji.27-31. Obecność tego dłuższego elementu TATAA w regionie promotora genu bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy spowodowała zmniejszenie ekspresji gen reporterowy, kodujący lucyferazę świetlika, w ludzkiej linii komórek wątrobiaka. Obecność dłuższego elementu TATAA korelowała z wyższymi średnimi poziomami bilirubiny w surowicy u zdrowych osób zdrowych oraz u heterozygotycznych nosicieli złożonych typu Crigler-Najjar typu II.
Metody
Pacjenci z zespołem Gilberta
Przebadaliśmy 10 pacjentów z zespołem Gilberta w wieku od 15 do 54 lat
[przypisy: endokrynolog dla dzieci, złamanie panewki stawu biodrowego, przychodnia stomatologiczna warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: endokrynolog dla dzieci przychodnia stomatologiczna warszawa złamanie panewki stawu biodrowego

Posted by on 4 grudnia 2018

Ludzie z zespołem Gilberta mają łagodną, przewlekłą, nieskoniugowaną hiperbilirubinemię, przy braku choroby wątroby lub jawnej hemolizie.1,2 Chociaż zespół jest dziedziczny, wiele osób nie ma wyraźnej historii rodzinnej.3 Zaproponowano autosomalny tryb dziedziczenia, 4 i ostatnio, sugerowano recesywny model dziedziczenia.5 Na podstawie stężenia bilirubiny w surowicy, szacuje się, że 3 do 10 procent ogólnej populacji ma zespół Gilberta. 6-8 Stężenie bilirubiny w surowicy zmienia się u osób z zespołem Gilberta i często mieszczą się w akceptowanych normalnych granicach, sprawiając, że nie jest jasne, czy osoby te stanowią odrębną subpopulację6, czy też ich wartości bilirubiny stanowią górną granicę normalnej krzywej rozkładu. 7, 7 Zespół Gilberta uważa się za nieszkodliwy u dorosłych, chociaż przypadkowe stwierdzenie hiperbilirubinemii może zwiększają ryzyko chorób wątroby i czasami powodują niepotrzebne badania. Nie wiadomo, czy zespół ten odgrywa rolę w wyolbrzymionej żółtaczce noworodków. Aktywność wątrobowa glukuronidacji, niezbędna do skutecznego wydalania bilirubiny z żółcią, wynosi około 30% prawidłowej wartości u pacjentów z zespołem Gilberta. 9.10 Zmniejszone stężenie glukuronidacji powoduje zwiększenie stężenia monoglukuronidu bilirubiny w żółci.11 W wątrobie ludzkiej glukuronidacja bilirubiny jest mediowany przez jedną swoistą izoformę bilirubiny mikrosomalnej, UDP-glukuronosylotransferazę (bilirubina / difosfogurczan glukozydonu). Z dwóch zgłoszonych izoform 12,13 tylko bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy w znacznym stopniu przyczynia się do glukuronidacji bilirubiny.
Uszkodzenia genetyczne powodujące brak enzymatycznej glukuronidacji bilirubiny powodują zespół Criglera-Najjara typu I, 2,15-21, podczas gdy mutacje powodujące poważny niedobór enzymu powodują zespół Criglera-Najjara typu II.22-24 Ponieważ łagodna hiperbilirubinemia występuje często wśród krewni pacjentów z zespołem Criglera-Najjara, niektórzy postulowali, że zespół Gilberta reprezentuje heterozygotyczną postać zespołu Crigler-Najjara.25,26 Jednak wielu nosicieli zespołu Crigler-Najjar nie ma hiperbilirubinemii, 22 i częstość występowania zespołu Gilberta znacznie wyższe niż oczekiwano na podstawie liczby heterozygotycznych nosicieli zespołu Crigler-Najjara, która wynosi na milion urodzeń.
Zbadaliśmy podstawy genetyczne zredukowanej glukuronidacji bilirubiny wątrobowej u osób z zespołem Gilberta i odkryliśmy, że wariant wariantu TATAA (który zawiera dwa dodatkowe nukleotydy, TA) w górnym regionie promotora genu bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy jest związany z zespołem . Element TATAA jest miejscem wiązania dla czynnika transkrypcyjnego IID, który jest ważny w inicjacji transkrypcji.27-31. Obecność tego dłuższego elementu TATAA w regionie promotora genu bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy spowodowała zmniejszenie ekspresji gen reporterowy, kodujący lucyferazę świetlika, w ludzkiej linii komórek wątrobiaka. Obecność dłuższego elementu TATAA korelowała z wyższymi średnimi poziomami bilirubiny w surowicy u zdrowych osób zdrowych oraz u heterozygotycznych nosicieli złożonych typu Crigler-Najjar typu II.
Metody
Pacjenci z zespołem Gilberta
Przebadaliśmy 10 pacjentów z zespołem Gilberta w wieku od 15 do 54 lat
[przypisy: endokrynolog dla dzieci, złamanie panewki stawu biodrowego, przychodnia stomatologiczna warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: endokrynolog dla dzieci przychodnia stomatologiczna warszawa złamanie panewki stawu biodrowego